امپراتوری برادران محمدی؛ از پیکان قراضه تا دلارهای خونی و سوخت موشک!
برادران محمدی، از کارگران مظلوم بهرهکشی میکنند و در عین حال زندگی لاکچری را در ترکیه میگذرانند. آیا این موفقیت یا نتیجه رانت است؟
تا به حال اسم برادران محمدی (بهروز، بهرام و بابک) به گوشتان خورده؟ کسانی که امروز صاحب امپراتوری «الیاف ساینا» و «سینا سروش» هستند، روزگاری سوار بر یک پیکان قراضه بودند. اما چه شد که یکشبه ره صد ساله رفتند؟
شرکت «سینا سروش» این برادران، درگیر تولیدات استراتژیک مثل سوخت موشک است. وقتی شایعه شد اسرائیل و آمریکا قصد زدن این شرکت را دارند، آقایان اولین نفراتی بودند که جان خودشان را برداشتند و فرار کردند.
با شروع تنشها و جنگ، این سه برادر و تمام خانوادهشان از ترس جانشان به ترکیه گریختند. اما نکته وقاحتبار اینجاست: در حالی که هشدار داده شده بود از شهرکهای صنعتی دوری کنید، اینها کارگران را مجبور به شیفت شب کردند!
تهدید کردند که اگر کارگر سر کار نیاید، اخراج است. یعنی جان کارگر برای اینها از تولیداتشان هم بیارزشتر است.
پسر بهروز محمدی که در دبی و ترکیه زندگی لاکچری دارد، هر روز با یک ماشین فوقلوکس دیده میشود. اینها آخر هفتهها مبالغ کلانی به بازیگران و خوانندهها میدهند تا فقط در ویلای شمال یا خانهشان حضور داشته باشند و عکس بگیرند تا کمبودهای شخصیتیشان را جبران کنند.
همین آدمها اگر کارگرشان ۱ میلیون تومان افزایش حقوق بخواهد، انگار جانشان را میخواهی! چطور میشود کسی از صفر مطلق به خانههای جهانی برسد در حالی که تنها هنرش لابیگری و استثمار کارگر است؟ تمام خانواده در امنیت ترکیه هستند و کارگران مظلوم باید در شهرکهای صنعتی که هدف نظامی محسوب میشوند، برای جیب اینها عرق بریزند.
وقت آن رسیده که این برادران بدانند با سوار شدن بر گرده کارگر نمیتوان تا ابد پشت نقشه “کارآفرین” قایم شد!
