از بساطفروشی تا امپراتوری خونآلود؛ کالبدشکافی رانتخواری در مافیای دارو
مرتضی کرباسی، از یک مغازهدار ساده به غول اقتصادی مشهد تبدیل شده است. آیا این تغییر ناگهانی، نتیجهٔ رانتخواری و فساد در نظام سلامت است؟
در حالی که بیماران در ایران با کمبود سرنگ و تجهیزات اولیه دست و پنجه نرم میکنند، بررسیها نشان میدهد که چگونه یک مغازهدار ساده تجهیزات پزشکی، تنها در عرض ۱۰ سال به یکی از غولهای اقتصادی مشهد و رانتخواری در حوزه سلامت تبدیل شده است.
مرتضی کرباسی، که پیش از سال ۹۳ با مدرک کامپیوتر (و نه دکتری!) در کنار پدرش در خیابان سناباد مشهد مغازه داشت، با ورود به شبکه رانتی یکی از چهرههای پرنفوذ وابسته به نهادهای امنیتی، مسیر صدساله را یکشبه طی کرد. او در سال ۹۴ با فشار امنیتی و رانتی، کارخانه تولید سرنگ «ورید» را از مالک اصلی آن، دکتر مظفری، با قیمتی ناچیز و علیرغم میل باطنی وی غصب کرد.
کرباسی با نفوذ در اتاق بازرگانی و ریاست کمیسیون سلامت، انحصار حوزه پزشکی مشهد را در دست گرفته است. او مجوز شهرک صنعتی سلامت مشهد را با رانت دریافت کرد و زمینهای دولتی را به قیمتهای نجومی به فعالان این حوزه فروخت، در حالی که مرغوبترین قطعات را برای خود و شرکایش برداشت.
گزارشهای مستند حاکی از آن است که کرباسی تسهیلات دریافتی را به شمش طلا تبدیل کرده تا از کشور خارج کند. جالب اینجاست که در ماجرای یک سرقت از وی، دادگاه از او درباره منشأ این حجم از شمش طلا سوال کرد که منجر به توقیف بخشی از اموالش شد. نکته تکاندهنده دیگر، نقش او و برخی صنعتگران دیگر در تامین مالی نیروهای سرکوب در اعتراضات سالهای اخیر برای حفظ صندلیهای قدرت و ثروتشان است.
در حالی که خواهر و داماد او با پول سفره مردم در کانادا و اروپا در حال گشتوگذار و زایمان هستند، مردم ایران هزینه رانتهای «دکترِ قلابی» را با جان خود میپردازند.
